Ubuntu 22.04 LTS vs. 24.04 LTS voor een VPS: onze keuze voor 2026

Je zet een VPS op en opent het OS-keuzemenu.

Ubuntu 26.04 LTS…

Ubuntu 24.04 LTS…

Ubuntu 22.04 LTS…

Misschien een tussenrelease als 25.10, als je avontuurlijk bent. (Dat ben je niet.)

Maakt het echt uit?

Natuurlijk zijn er verschillen tussen je opties.

Maar eigenlijk kies je een Ubuntu-versie om je leven makkelijker te maken als je documentatie of tutorials zoekt, niet om een benchmark te optimaliseren.

Je wilt de komende twee jaar niet elke bron drie keer hoeven te controleren om te zien of die je echt vertelt op welke kernelfuncties je kunt vertrouwen, wanneer je een release-upgrade moet plannen of met welke taalruntimes je op dag drie worstelt.

In de meeste gevallen wordt de beste optie duidelijk zodra je weet waartussen je eigenlijk kiest. Hier lopen we precies dat met je door: welke versie je kiest, waarom Ubuntu überhaupt zo domineert in VPS-hosting en wanneer een andere distro de slimmere keuze is.

Wanneer kies je Ubuntu 24.04 voor een nieuwe VPS?

Kies in 2026 standaard Ubuntu 24.04 LTS voor elke nieuwe VPS, tenzij je een specifieke reden hebt om op 22.04 te blijven. De voordelen van 24.04 zijn zo blijvend dat ik gebruik gewoon wat ik gewend ben geen echt argument meer is.

Drie redenen om voor 24.04 (Noble Numbat) te kiezen:

1. Twee jaar extra standaard beveiligingsondersteuning. Ubuntu 24.04 LTS krijgt standaard beveiligingsonderhoud tot mei 2029 en Extended Security Maintenance (ESM) tot mei 2034. De standaardondersteuning van Ubuntu 22.04 LTS eindigt in mei 2027 en ESM in mei 2032. Begin je vandaag nog met een nieuwe installatie van 22.04, dan haal je je over ongeveer 9 maanden een release-upgrade op de hals die je had kunnen overslaan.
2. Kernel 6.8 vs. 5.15. Ubuntu 24.04 levert Linux 6.8, met ondersteuning voor Multi-Gen LRU-paginaterugwinning (handig op een VPS met 2 GB of 4 GB, waar geheugendruk realistisch gezien het zwakke punt is; Canonical heeft het in de 6.8-kernel wel standaard uitgeschakeld, dus controleer je server voordat je erop rekent). De betrouwbare winst zit in betere io_uring-prestaties, vooral merkbaar bij databases.
3. Een actuele standaardtoolchain. Ubuntu 24.04 levert Python 3.12, PHP 8.3, PostgreSQL 16, OpenSSL 3.0 en systemd 255. 22.04 levert standaard nog Python 3.10 en PHP 8.1. Beide werken. De oudere basis betekent alleen meer PPA's en repo's van derden in je installatiescripts, en een grotere kans dat een tutorial van dit jaar je volledig overslaat.

Drie redenen om voorlopig op 22.04 te blijven:

1. Een cruciale afhankelijkheid is nog niet overgezet naar Python 3.12 of PHP 8.3. De meeste populaire bibliotheken waren binnen 12 maanden na de release bij. Sommige nichebibliotheken niet. Is je stack van een daarvan afhankelijk, dan koop je met 22.04 tijd zonder je beveiligingsdekking te verliezen.
2. Je zit midden in een strikte wijzigingsstop. Compliance-audits, de go-liveperiode van een zakelijke klant, een kwartaal met piekverkeer: de standaardondersteuning van 22.04 loopt tot mei 2027. Dat is genoeg speelruimte om bijna elke wijzigingsstop uit te zitten.
3. Je stapt via een volledig nieuwe build direct over op 26.04 LTS. Ubuntu 26.04 LTS is uitgebracht in april 2026, en in-place upgrades vanaf 22.04 komen eerst uit op 24.04. Een directe sprong betekent dus een parallelle build en een overstap. Zit je al op 22.04, dan is één migratieproject beter dan twee, verspreid over 2026 en 2028. Maar dit werkt alleen als de grens van mei 2027 je harde deadline is.

Teams zijn regelmatig drie dagen bezig met het debuggen van een afhankelijkheid die alleen op Python 3.10 werkt en die ze pas na de upgrade ontdekten. Het instinct om gewoon alles te upgraden klopt in 80% van de gevallen en is duur in de andere 20%. Deze drie uitzonderingen bestaan juist om je toestemming te geven om bewust bij die 20% te horen.

En 26.04 LTS voor een gloednieuwe server? Terechte vraag. Ubuntu 26.04 LTS (Resolute Raccoon) verscheen in april 2026 met standaard beveiligingsondersteuning tot mei 2031 en ESM tot mei 2036, volgens de releasecyclus van Canonical. Ben je graag vroeg, dan werkt het. De meeste teams wachten echter op de eerste puntrelease van een nieuwe LTS voordat ze die in productie vertrouwen, en repo's van derden en tutorials zijn nog bezig met hun overstap naar 26.04. Voor een nieuwe VPS in 2026 is 24.04 het saaie midden: actueel genoeg om een upgrade over te slaan, volwassen genoeg dat repo's en tutorials klaar zijn met overzetten.

Ubuntu 22.04 vs 24.04: wat is er onder de motorkap anders?

De grootste praktische verschillen tussen de versies 22.04 en 24.04 zijn de kernel (5.15 vs. 6.8), de standaardversie van Python (3.10 vs. 3.12) en de PHP-toolchain (8.1 vs. 8.3), plus twee jaar extra standaard beveiligingsondersteuning.

Al het andere vloeit voort uit die wijzigingen.

Overweeg je liever 26.04 LTS? De data volgens de releasecyclus van Canonical: uitgebracht in april 2026, standaard beveiligingsondersteuning tot mei 2031, ESM tot mei 2036.

Op papier zijn twee van die rijen belangrijk.

In de praktijk veranderen er vier daadwerkelijk iets aan je deployscript.

De kernelsprong betaalt zich uit op de dag dat een server met 4 GB tegen geheugendruk aanloopt.

De sprongen in Python en PHP zijn de sprongen die je opbreken tijdens een release-upgrade, omdat verouderde patronen dan eindelijk niet meer werken.

De wijziging in het formaat van de apt-bronnen overvalt bijna iedereen de eerste keer. Een werkend /etc/apt/sources.list op 22.04 wordt /etc/apt/sources.list.d/ubuntu.sources op 24.04. Eigen repobestanden moeten worden bijgewerkt naar het nieuwe deb822-formaat.

Waarom domineert Ubuntu eigenlijk VPS-hosting?

Ubuntu wint voor de meeste VPS-workloads omdat de meeste zelfgehoste projecten het als eerste documenteren. Populariteit versterkt zichzelf: tutorials, installatiescripts en cloudimages gaan er allemaal standaard van uit.

Dat is een echt, dagelijks operationeel voordeel als er om 23.00 uur iets kapotgaat.

De grootste deb/apt-pakketbasis op Linux

Als een zelfgehost project een installatiescript publiceert, gaat het bijna altijd uit van Ubuntu. De NodeSource-distributierepo biedt Ubuntu-instructies als primaire route. De officiële apt-repo van PostgreSQL is alleen voor Ubuntu/Debian. En Docker biedt een officiële apt-repository voor Ubuntu, met installatie-instructies voor Ubuntu die de meeste tutorials letterlijk volgen.

De meeste tutorials en antwoorden op Stack Overflow gaan uit van Ubuntu

Ubuntu is voor het derde jaar op rij de meestgebruikte Linux-distributie ter wereld, volgens het OpenLogic 2025 State of Open Source report. Tutorialschrijvers schrijven voor het grootste publiek, dus handleidingen en antwoorden op Stack Overflow worden eerst voor Ubuntu geschreven.

Kortom: als er midden in de nacht iets kapotgaat, is het antwoord dat je vindt op Ubuntu afgestemd. Vraag je het in plaats daarvan aan een AI-assistent, dan krijg je hetzelfde resultaat: die is getraind op datzelfde Ubuntu-zware corpus en geeft standaard apt-commando's en Ubuntu-bestandspaden terug.

Volwaardig cloudimage bij elke grote provider

AWS, GCP, Azure, DigitalOcean, Hetzner, Linode/Akamai en Vultr bieden allemaal Ubuntu Server aan als eersteklas Linux-image in het inrichtingsscherm. De appbibliotheek van DreamHost noemt Ubuntu 26.04 LTS en 24.04 LTS onder de basisimages.

(Vertaling: je hoeft niet te vechten met het keuzemenu.)

Snap-pakketten vooraf geïnstalleerd

Snap is vooraf geïnstalleerd op Ubuntu Server, dus zelfgehoste apps met snap-pakketten installeer je met één regel. Heb je zo je bedenkingen bij het automatisch bijwerken van snap, dan ben je niet de enige, maar het is er wanneer je het nodig hebt, en dat is uniek onder serverdistro's.

Wanneer kies je beter niet voor Ubuntu op je VPS?

Ubuntu is de juiste standaardkeuze voor de meeste VPS-workloads, maar in drie scenario's ligt een andere distro meer voor de hand.

1. Hosting met cPanel of WHM. cPanel draaide oorspronkelijk alleen op de RHEL-familie, en hoewel het nu ook Ubuntu LTS ondersteunt, verloopt een migratie weg van een beheerde CentOS-host nog altijd het soepelst naar AlmaLinux 9. Dezelfde RPM-tools, hetzelfde spiergeheugen voor beheerders, geen onverwachte kosten door een andere pakketbeheerder. Verhuis je een resellerhostingworkflow van een verouderde CentOS-server en wil je cPanel houden, dan is AlmaLinux 9 het logische doel.
2. Strikte compliance- of FIPS-vereisten. Sommige gereguleerde omgevingen (FedRAMP, DoD, backoffice in de financiële sector) standaardiseren op de RHEL-familie vanwege FIPS-gevalideerde cryptografische modules. AlmaLinux OS 9.2 heeft FIPS 140-3-gevalideerde cryptografische modules. De FIPS-add-on van Ubuntu Pro dicht het grootste deel van het gat, maar als de compliance officer een RHEL-afstamming wil, is AlmaLinux het makkelijkere gesprek.
3. Een server met weinig RAM die één proces draait. Debian 13 (Trixie) draait direct na installatie lichter dan Ubuntu (geen snapd, minder standaardballast). Op een krap bemeten server waar elke 200 MB telt, is die kleinere standaardvoetafdruk de moeite waard. Debian 13 wordt goed ondersteund op elke VPS, en omdat Stack 4 (4 GB), het instapabonnement van DreamHost, een kant-en-klare Debian 13-image heeft, heb je die ruimte als een kleine voetafdruk je prioriteit is.

Kortom: AlmaLinux past bij wie cPanel en compliance nodig heeft, Debian bij workloads met beperkte middelen en saai stabiele workloads. Ubuntu past bij alle anderen.

Welke workloads draait Ubuntu het best op een VPS?

Ubuntu past bij bijna elke gangbare VPS-workload. Bij deze vier is de voorsprong in documentatie en pakketten het duidelijkst: de installatieroute is dezelfde als in de eigen documentatie van het project.

Voor de meeste van deze workloads in productie kies je Stack 8 (8 GB RAM) van DreamHost. Met Stack 4 (4 GB) begin je met één lichte app, maar verkeer, datasetgrootte en tuning bepalen de echte grens. Stap over op 8 GB als je opslagintensieve stacks of stacks met meerdere services draait.

Bij de keuze van het besturingssysteem loopt Ubuntu voorop. Alles onder die laag is grotendeels uitwisselbaar.

Hoe installeer je Ubuntu nu echt op een VPS?

Start het Ubuntu-image, log in via SSH, maak een gebruiker zonder rootrechten aan, configureer UFW en schakel unattended-upgrades in. Na de eerste 15 minuten heb je een basisserver die klaar is voor productie. Alles daarna hangt af van de app die je installeert.

1. Kies 24.04 LTS bij het aanmaken. Bijna elke provider biedt Ubuntu 24.04 LTS aan als image die je met één klik installeert. Kies bij de Ubuntu-VPS van DreamHost voor Ubuntu 24.04 LTS (26.04 LTS is ook beschikbaar). Voor productie is Stack 8 het juiste pakket.
2. Log in via SSH met je sleutel, niet met een wachtwoord. Cloudimages gebruiken cloud-init om de SSH-sleutel toe te voegen die je bij het aanmaken hebt geüpload. Je eerste login is ssh root@<your-ip> of ssh ubuntu@<your-ip>, afhankelijk van de provider.
3. Maak een gebruiker zonder rootrechten aan en schakel inloggen met een wachtwoord via SSH uit. Voer adduser deploy uit en daarna usermod -aG sudo deploy. Kopieer de SSH-sleutel naar die gebruiker en stel PasswordAuthentication no in in /etc/ssh/sshd_config. Herlaad sshd. Test de nieuwe SSH-verbinding in een tweede terminal voordat je de rootsessie sluit. (Elke systeembeheerder heeft zichzelf minstens één keer buitengesloten.)
4. Zet de firewall aan. Voer ufw allow OpenSSH uit en daarna ufw enable. Open gaandeweg de poorten die je app echt nodig heeft (ufw allow 443/tcp voor HTTPS, enzovoort). UFW (Uncomplicated Firewall) is de gebruiksvriendelijke laag over iptables die standaard met Ubuntu wordt meegeleverd.
5. Schakel automatische beveiligingsupdates in. Voer apt install unattended-upgrades uit. Ubuntu installeert beveiligingspatches dan automatisch op de achtergrond. Dit is de grootste beveiligingswinst die je één keer instelt en daarna kunt vergeten. Toch slaan de meeste installatiehandleidingen deze stap snel over, omdat hij niet spectaculair is.

De Ubuntu Server Guide is het officiële naslagwerk voor de volledige procedure, inclusief controles van de uitvoer en uitzonderingsgevallen.

Hoe plan je een migratie van 22.04 naar 24.04?

Je hebt tot mei 2027 voordat de standaard beveiligingsondersteuning voor Ubuntu 22.04 stopt. Dat is lang genoeg om rustig een migratie te plannen, maar kort genoeg om dit kwartaal een datum in de agenda te zetten en het niet langer „iets voor later” te noemen.

Draai je nog op 20.04 LTS? Dan is de tijd al op: de standaardondersteuning eindigde in mei 2025 en alleen ESM via Ubuntu Pro dekt die versie nog (tot mei 2030). Bovendien werkt do-release-upgrade stap voor stap, dus een 20.04-server moet eerst naar 22.04 voordat hij 24.04 bereikt. Een nieuwe, parallelle installatie is meestal sneller.

Je hebt twee haalbare opties:

1. Een in-place upgrade met do-release-upgrade. Dit werkt op de meeste standaardservers en is sneller en goedkoper, maar riskanter bij sterk aangepaste systemen. Voer de upgrade altijd eerst uit op een kloon van je productieomgeving.
2. Een nieuwe, parallelle VPS met een DNS-omschakeling. Meer werk, minder risico. Zet een nieuwe 24.04-server op, installeer je stack, kopieer de data, schakel de DNS om en neem de oude server uit gebruik. De meeste productieteams kiezen deze aanpak, omdat terugdraaien neerkomt op de DNS terugzetten.

In-place upgrades lopen vooral om een paar redenen mis. De eerste is de sprong van Python 3.10 naar 3.12: sommige bibliotheken werken een jaar na de release nog steeds niet goed met 3.12, vooral alles wat distutils of oudere asyncio-patronen gebruikt. De tweede is het nieuwe formaat voor apt-bronnen, waardoor elk aangepast repobestand dat je vergeten bent te migreren ongemerkt niet meer werkt.

Test beide voordat je de knop omzet.

Draai je op 22.04 en weeg je je opties af? 26.04 LTS is al uit, dus je kunt nog steeds kiezen voor één migratieproject in plaats van twee. Dat werkt alleen als je harde deadline het einde van de standaardondersteuning in mei 2027 is en je stack nu nog geen problemen heeft met Python 3.10.

Waar klik je nu op?

Open het image-menu van je provider en kies Ubuntu 24.04 LTS. Dat is het antwoord voor bijna iedereen die dit leest.

De situaties waarin 22.04 nog zijn nut bewijst, zijn beperkt en worden elk kwartaal schaarser. De standaard beveiligingsondersteuning loopt tot mei 2029 en ESM tot mei 2034. De langste ondersteuningsperiode van alle gangbare Linux-distributies heeft inmiddels Ubuntu 26.04 LTS: standaardondersteuning tot mei 2031 en ESM tot mei 2036.

Voor een Ubuntu-server in productie kies je Stack 8 (8 GB) van DreamHost voor VPS-hosting. Stack 4 (4 GB) is geschikt voor één lichte app of een testserver.

Vraagt iemand in je team de volgende keer welke Ubuntu-versie hij moet installeren? Dan heb je mei 2027 en mei 2029 meteen paraat. Een halfuur over deze keuze nadenken is het eigenlijke probleem. In 30 seconden heb je het antwoord.

Kies 24.04 LTS. Bouw je stack. Sluit het tabblad.

Veelgestelde vragen over Ubuntu op een VPS