Jeff Ricards heeft een bekentenis: hij was niet altijd goed in wiskunde.
“Op de middelbare school was ik niet de beste wiskundestudent,” zegt hij, met de gemakkelijke openhartigheid van iemand die sindsdien bijna een decennium heeft besteed aan het beheren van databases en het bouwen van financiële dashboards voor zijn levensonderhoud. “Ik was waarschijnlijk met te veel dingen bezig. Clubs, sport, al dat soort dingen.”
Die chaos zou eigenlijk een terugkerend thema worden. Ricards, DreamHost’s Data Scientist III, nam geen rechte lijn van punt A naar punt B. Hij koos de toeristische route via een wiskundeopleiding aan de UCSB, een master aan de Cal State Fullerton, tien jaar lesgeven in wiskunde op de middelbare school in het LA Unified School District, een korte periode als chauffeur voor Lyft in de middagen en werken als audio-engineer ‘s nachts, en uiteindelijk een data science bootcamp in het centrum van LA voordat hij hier terechtkwam. Hij is sinds november 2016 bij DreamHost.
Wanneer gevraagd wordt hoe hij de overstap van het klaslokaal naar de codebase heeft gemaakt, zegt hij “Veel late nachten en koffie. Grapje. Soort van.”
De Leraar Die Detective Werd
Ricards hield oprecht van lesgeven. Hij hield vooral van AP-statistiek, deels omdat het moeilijk was, deels omdat de leerlingen echt konden zien hoe de wiskunde verbonden was met de echte wereld, en deels omdat het leuk was om iets moeilijks benaderbaar te maken in plaats van angstaanjagend.
De socratische aanpak was zijn favoriete onderwijsmethode. Stel vragen, leid de student naar het antwoord, en laat hen de ontdekking zelf doen.
“Je geeft ze geen antwoorden,” zegt hij. “Je maakt ze tot een detective in hun eigen onderwijsreis.”
Hij had het destijds niet door, maar dat exacte instinct zou hem volgen naar datawetenschap. De baan draait in essentie om het stellen van de juiste vragen aan een dataset totdat het je iets bruikbaars vertelt. Toen DreamHost een paar jaar geleden een stagiair aannam, schakelde Ricards volledig over naar lerarenmodus en ontwierp een inwerkprogramma voor hen: lesplannen, een curriculum, een volledig zomerschema. Hij geeft nog steeds die inwerkmaterialen aan nieuwe medewerkers.
Toen we vroegen om het curriculum te zien, barstte Ricards in lachen uit en zei: “Tuurlijk! Ik zal je beoordelen.” We lachten. Maar hij maakte maar half een grapje.
Wat Een Datawetenschapper Daadwerkelijk Doet (Het Is Niet Wat Je Denkt)
De titel “Data Scientist III” klinkt alsof het thuishoort op een ruimteschip. Ricards omschrijft de baan als iets dat lijkt op een volledig servicegerichte afdeling binnen een afdeling.
Natuurlijk zijn er de verwachte zaken: gegevens ophalen, analyseren en cijfers omzetten in aanbevelingen die teams helpen slimmere beslissingen te nemen. Echter, bij DreamHost werkt het Data team samen met iedereen van Marketing, Tech Ops, Product en meer. Hij voegt toe dat “flexibiliteit” praktisch onderdeel is van de functieomschrijving.
“Niet alleen doen we analysewerk en helpen we de richting van het bedrijf te bepalen,” zegt hij, “maar we doen ook dingen buiten de beschrijving van datawetenschap waarvan mensen niet beseffen dat we die kunnen doen.”
Een van de projecten waar hij het meest trots op is: een cohortanalyse systeem dat vroeger twee tot drie weken handmatige, spreadsheet-gebaseerde berekening kostte, draait nu elke dag automatisch. Elke maand worden de productteams van DreamHost wakker met verse LTV, inkomsten, MRR en kosten gegevens voor elk product, tot op het accountniveau, weergegeven in een dashboard.
“We hebben letterlijk observatie op onze bedrijfsnummers gebouwd,” zegt hij. “Metingen en analyses die ons voorheen weken kostten om samen te stellen, zijn nu direct beschikbaar voor al onze teams.””
Overgaan van een enorme spreadsheet met een miljoen formules naar een geautomatiseerd, zelf-updaterend systeem in de loop van een paar jaar, doet de ogen van een datawetenschapper oplichten.
“DreamHost: Waar Jouw Dromen Vleugels Krijgen”
Ricards kwam op een enigszins onconventionele manier bij DreamHost terecht. Hij kende hier al mensen. Eigenlijk medemuzikanten. Toen hij in LA aan het DJ-en was en drum- en bas-shows deed, kwam hij steeds DreamHost-medewerkers tegen. Toen de stageadvertentie verscheen, drong een vriend erop aan dat hij zou solliciteren.
Hij wist al dat hij het bedrijf leuk vond omdat hij DreamHost zelf had gebruikt voor webprojecten. Eenmaal binnen viel hem nog iets anders op.
“Het maakt niet uit wie je bent, jouw stem wordt gehoord,” zegt hij. “Ik heb het gevoel dat DreamHost je de ruimte geeft om jezelf te zijn.”
Op de vraag welk moment hem het meest trots maakte om hier te werken, aarzelde hij niet: de zaak uit 2017 waarin DreamHost een dagvaarding van het Ministerie van Justitie voor klantgegevens vocht in plaats van gewoon te voldoen.
“De moed om op te komen voor onze klanten… dat maakte me echt trots om verbonden te zijn met dit bedrijf.”
Als hij zijn DreamHost-memoires zou schrijven, heeft hij de titel al klaar: DreamHost: Waar Je Dromen Vleugels Krijgen. (Een variatie op de oude uitdrukking “waar dromen sterven”, en een gevoel van iemand die een carrièreswitch maakte op middelbare leeftijd en goed terechtkwam.)
Weg Van De Data: Fietsen, Bas En Saxofoon
Weg van de gegevens is Ricards letterlijk in beweging. Hij en zijn vrouw Brenda fietsen regelmatig over het LA River Trail, en als hij ambitieus is, gaat hij naar de San Gabriels voor paden zoals Sunset Ridge of de Mount Wilson Toll Road. Big Bear in de zomer. Een reis naar Portugal, Spanje en Frankrijk is al gepland voor de zomer!
Hij is ook DJ (drum and bass en techno) en produceert nog steeds nummers. Vroeger bracht hij muziek uit op vinyl via een klein platenlabel. Hij speelt ook saxofoon, wat hij begon op zijn negende en beschouwt als zijn “oorspronkelijke instrument”. Zijn universiteitsband aan de UCSB heette Stir Fry, vernoemd naar de roerbakgerechten in de kantine, die volgens hem ongelooflijk waren, en speelde third-wave ska met punkinvloeden.
“We wilden net zo goed zijn als het eten,” zegt hij. “En we kwamen aardig in de buurt, haha!”
Momenteel op zijn afspeellijst: DJ-mixen op Mixcloud en SoundCloud, en veel Kamasi Washington, die hij beschrijft als de nieuwe John Coltrane, en onlangs zag hij hem in de Blue Note in Hollywood.
“Hij heeft zelfs een DJ in de band,” zegt Ricards, nog steeds een beetje verrukt hierdoor. “En het slaat volledig op iets.”
Eén Simpele Regel
Als je Jeff Ricards vraagt naar één regel waar hij zich aan houdt, grijpt hij niet naar een productiviteitstechniek of een leiderschapsframework. Hij kiest iets eenvoudigers.
“Wees altijd een goed persoon voor iedereen, ongeacht wie ze zijn. Iedereen beoordeelt onmiddellijk iemand in zijn hoofd. Luister niet naar je interne dialoog, en geef altijd iedereen het voordeel van de twijfel.”
Hij pauzeert.
“Dat heeft me erg goed gediend.”
Komend van een man die tieners les heeft gegeven, Lyft heeft gereden, Python vanaf de basis heeft geleerd, en zich van stagiair tot een van de twee datawetenschappers bij een bedrijf dat hij geweldig vindt heeft opgewerkt, is het logisch.