Hoe verhuizen we onze Google Photos-bibliotheek ongeschonden naar Immich?

Een nieuwe Immich-gebruiker op GitHub deelde de cijfers van een proefrun na een eerste poging. De Takeout bestond uit 14 zipbestanden van zo'n 50 GB, en de gebruiker verwachtte more than 9000 photos. immich-go vond 6.233 foto's en 294 video's, en meldde 1.608 items met ontbrekende metadata. Niemand in de discussie kwam erachter waarom; de beheerder van Immich verwees naar het immich-go-project.

Voor een gezin begint de route met één Takeout en één Immich-account per persoon, en een proefrun die de aantallen laat zien voordat er iets wordt geüpload. immich-go is de communitytool die de documentatie van Immich aanraadt voor Takeouts, en Immich en DreamHost bieden er allebei geen ondersteuning voor. We deden een testimport met een verzonnen Takeout op onze eigen testmachine; de sectie na de importstappen laat zien wat er doorkwam. De stappen zelf komen van de pagina's van Immich, immich-go en Google, en de schijfcijfers zijn schattingen op basis van de vuistregels van de makers. Twijfel je nog over een foto-app? Onze gids over Immich, PhotoPrism of Ente vergelijkt ze eerst.

Hoeveel schijfruimte je bibliotheek nodig heeft

Bepaal de grootte van de server op basis van het totaal van je Takeout. De opslagbalk van Google kan minder tonen dan je gaat downloaden. Foto's die vóór 1 juni 2021 met Opslagbesparing zijn geback-upt, tellen niet mee voor je Google-opslag, en de overdrachtspagina van Google waarschuwt dat overgezette foto's en video's meer ruimte nodig kunnen hebben dan Foto's laat zien.

De server heeft ook ruimte nodig bovenop je originelen. Volgens de pagina met systeemvereisten van Immich voegen miniaturen en getranscodeerde video gemiddeld 10 tot 20% toe aan een bibliotheek, en de PostgreSQL-database neemt doorgaans 1 tot 3 GB in beslag. De migratiechecklist van immich-go zegt dat je moet rekenen op ongeveer 1,5 keer de brongrootte, wat meer marge laat, dus deze gids rekent met die regel. De eerste kolom gebruikt de strengere 1,5x-regel.

Gezinsbibliotheken kunnen groot worden. Iemand op Hacker News zette een Takeout van 890 GB over naar Immich. Boven ongeveer 300 GB moet je de verhuizing opsplitsen. Dat opsplitsen gebeurt bij het importeren, want volgens de helppagina van Google over Takeout kun je geen gekozen periode exporteren. Met de optie --from-album-name van immich-go importeer je één album per keer op naam, dus begin met de albums die je het meest zou missen. Heb je RAW- en JPEG-paren of serieopnamen gemaakt, dan houden de opslagbewuste instellingen van immich-go alleen de JPEG: --manage-raw-jpeg=KeepJPG voor paren en --manage-burst=StackKeepJPEG voor serieopnamen. Bewaar elke zip op een schijf thuis voor alles wat nog niet past.

Met 4 GB RAM zit Stack 4 onder het minimum van 6 GB van Immich, tenzij je machine learning uitzet, dus laat dat pakket voor deze klus links liggen. Stack 8 heeft de 8 GB RAM waarop je volgens de Immich-pagina van DreamHost moet rekenen, maar de 2 vCPU's zijn precies het minimum van Immich. Stack 16 is het eerste pakket met de aanbevolen 4 kernen. Dat telt vooral aan het begin, want de FAQ van Immich noemt de eerste back-up de zwaarste fase due to the number of jobs running. Groeit de bibliotheek later uit Stack 16, dan kun je volgens de VPS-pagina van DreamHost overstappen op een groter Stack-pakket en verhuist je omgeving mee. Volgens dezelfde pagina wordt terugschalen naar een kleiner Stack-pakket op dit moment niet ondersteund.

Eén Takeout en één Immich-account per persoon

Geef elke persoon een eigen Takeout en een eigen Immich-account. De installatiegids van immich-go vraagt om een API-sleutel voor elk gebruikersaccount waarin je importeert, dus een gezin van vier heeft uiteindelijk vier accounts, vier sleutels en vier imports. Volgens de Immich-pagina van DreamHost krijgt iedereen die je uitnodigt een account en gebruikt die jouw opslag.

Elke Takeout-link verloopt na ongeveer 7 dagen, dus het helpt om iedereen via dezelfde lijst te volgen:

• Takeout aangevraagd, en elk deel gedownload en geteld
• Immich-account en API-sleutel aangemaakt
• Aantallen van de proefrun genoteerd
• Echte import afgerond en gecontroleerd
• Back-up op de telefoon ingeschakeld

Partner delen in Google Foto's kan ook dubbele foto's opleveren; de waarschuwing hieronder gaat over de instelling die daarachter zit. Zodra alle imports klaar zijn, zet je Partner Sharing in Immich zelf aan, zodat jullie elkaars foto's zien zonder een tweede kopie.

De bibliotheek verhuizen, stap voor stap

Je draait immich-go op de computer thuis waarmee je de Takeout hebt gedownload en richt het op je server; de beheerder van immich-go noemt dat „de beste optie”. Zo hoef je ook geen bestanden van 50 GB naar de server te halen, wat sowieso lastig is: iemand op Hacker News met ongeveer 14 Takeout-delen van elk 50 GB kon wget niet gebruiken, omdat je voor downloads van Google ingelogd moet zijn.

Zorg voordat je begint voor het IP-adres van je server, een SSH-login ervoor en een computer met ruimte voor de hele Takeout plus de tijdelijke bestanden van immich-go. Een gebruiker van wie de import stopte toen de schijf van die computer volliep, maakte de klus af nadat de instelling IMMICHGO_TEMPDIR naar een schijf met 200 GB vrije ruimte wees.

Google Photos voorbereiden en exporteren

1. Bereid Google Photos voor voordat je exporteert

   De lijst van Google met items die niet worden overgezet naar andere diensten bevat inhoud uit de Vergrendelde map, het videodeel van bewegende foto's en Live Photos, en de prullenbak. Die lijst geldt voor de overdrachtstool van Google, en we hebben niet bevestigd dat een gedownloade Takeout dezelfde items weglaat, maar als je dit eerst regelt, kan dat je een tweede Takeout besparen. Haal wat je wilt houden uit de Vergrendelde map, sla bewegende foto's en Live Photos op als video's en zet terug uit de prullenbak wat je wilt houden. immich-go laat foto's uit de prullenbak standaard weg; met de optie --include-trashed neem je ze wel mee. Opmerkingen komen mee: volgens de downloadpagina van Google komen die in een apart JSON-bestand.

   Takeout slaat ook de foto's over die anderen aan je gedeelde albums hebben toegevoegd. Een reactie in de GitHub-discussies van Immich raadt aan om die eerst met de knop Opslaan van het album in je eigen Google-account op te slaan; dat gebruikt wel opslag in je Google-account.

2. Vraag voor elke persoon een Takeout aan

   Deselecteer op takeout.google.com alles. Selecteer daarna alleen Google Foto's. Kies ZIP-bestanden en de grootte van 50 GB. De pagina met aanbevolen werkwijzen van immich-go raadt allebei aan, en volgens Google verkleint de limiet van 50 GB de kans dat je archief wordt opgesplitst. Het samenstellen kan van een paar minuten tot een paar dagen duren, en Google waarschuwt dat foto's of albums die in de tussentijd worden toegevoegd of verwijderd, in het archief kunnen ontbreken. Wijzig je albums dus niet terwijl je wacht.

3. Download elk deel en controleer of er niets ontbreekt

   De link van Google verloopt na ongeveer 7 dagen en elk archief kan 5 keer worden gedownload, dus download eerst alle delen naar een computer met ruimte voor alles, voordat je iets anders doet. Zet ze daarna op een rij en controleer of de nummers zonder gat doorlopen, want de documentatie van immich-go noemt onvolledige downloads als veelvoorkomende valkuil.

   bashKopiëren

   ls -la takeout-*.zip

   Houd elk deel in ZIP-formaat. Volgens de documentatie van immich-go moet je ZIP en TGZ niet mengen in één import. Zulke grote downloads via de browser kunnen mislukken: de persoon met 14 delen vond beschadigde delen en weet dat aan de grootte van 50 GB en de browser. Gaat een deel niet open, download het dan opnieuw zolang de link nog downloads over heeft.

De accounts en de tool instellen

1. Maak voor elke persoon een Immich-account en API-sleutel aan

   Log in bij Immich als admin met de login die de Immich-installatie van DreamHost bij de eerste opstart aanmaakt; die lees je via SSH uit vanaf je eigen computer. Maak een account aan voor elk gezinslid en open daarna in elk account Account settings > API Keys > New API Key. De installatiegids van immich-go somt de rechten op die elke sleutel nodig heeft: asset.read, asset.statistics, asset.update, asset.upload, asset.copy, asset.delete, asset.download, album.create, album.read, albumAsset.create, server.about, stack.create, tag.asset, tag.create en user.read. Bewaar elke sleutel op een veilige plek.

   immich-go pauzeert tijdens een upload standaard de achtergrondtaken van Immich, en daarvoor is een aan een admin gekoppelde sleutel nodig met twee extra rechten: job.create en job.read. De sleutel van een gezinslid hoort bij diens eigen account en is dus niet aan een admin gekoppeld. De documentatie van immich-go zegt niet wat er gebeurt als een sleutel zonder adminrechten taken probeert te pauzeren. Voor de zekerheid zetten de commando's hieronder het pauzeren uit met --pause-immich-jobs=false. Houd dat zo voor elk gezinslid. Bij de eigen import van de admin, met een aan de admin gekoppelde sleutel die beide rechten heeft, kun je dit veranderen in true.

2. Download immich-go

   Download het archief voor je computer van de releasepagina op GitHub. Op een Mac is dat immich-go_Darwin_arm64.tar.gz voor Apple silicon of immich-go_Darwin_x86_64.tar.gz voor Intel. Het is één programma, zonder Docker of Node.js om te installeren. Pak het uit en controleer of het werkt:

   bashKopiëren

   tar -xzf immich-go*.tar.gz
   ./immich-go --version

   Pak op Windows immich-go_Windows_x86_64.zip uit en voer vanuit die map .\immich-go --version uit in PowerShell. De huidige release, v0.32.0 van 25 juni 2026, biedt full compatibility with Immich V3.0.0, volgens de releaseopmerkingen. De README waarschuwt dat het om een vroege versie gaat en vraagt je een reservekopie van je bestanden te bewaren.

De import uitvoeren

1. Doe een proefrun en vergelijk de aantallen

   Een proefrun simuleert de hele upload zonder iets over te zetten. Gebruik https:// met het IP-adres van je server als adres. De Immich-installatie van DreamHost haalt voor dat IP-adres een Let’s Encrypt-certificaat op, en de pagina met aanbevolen werkwijzen van immich-go zegt dat je in productie HTTPS moet gebruiken. De eigen voorbeelden van immich-go gebruiken http:// en poort 2283. De opties komen uit de uploadreferentie van immich-go voor v0.32.0:

   bashKopiëren

   TZ=America/Chicago ./immich-go upload from-google-photos \
   --dry-run \
   --include-partner=false \
   --pause-immich-jobs=false \
   --server=https://YOUR-SERVER-IP \
   --api-key=YOUR-API-KEY \
   /path/to/takeout-*.zip

   Het deel TZ=America/Chicago beschermt datums uit de JSON-bestanden van Google, die immich-go gebruikt wanneer een foto ze nodig heeft. Volgens de beheerder van immich-go komen die Takeout-datums binnen in UTC en krijgen ze de tijdzone van de computer waarop immich-go draait. De optie --time-zone verandert dat niet voor Takeouts, en het probleem stond op 2 oktober 2026 nog open.

   TZ is geen optie van immich-go. Volgens de documentatie van Go haalt een Go-programma op Unix-systemen zijn lokale tijdzone uit de variabele TZ, dus op macOS en Linux zou dat de tijdzone voor dat ene commando moeten instellen. Vul je eigen tijdzone in. De route via TZ hebben we niet getest. Gebruik op Windows PowerShell en zet in plaats daarvan de tijdzone van de computer op die van je gezin. Laat dan het deel TZ=America/Chicago weg, begin met .\immich-go en eindig elke regel met een backtick in plaats van een backslash, zoals het PowerShell-voorbeeld van immich-go zelf doet.

   Open na de import van de eerste persoon drie foto's waarvan je het tijdstip weet en controleer ze in Immich voordat je iemand anders importeert. Reisfoto's tonen nog steeds de tijd van je thuistijdzone, want volgens de beheerder kan immich-go een tijdzone niet makkelijk afleiden uit GPS-gegevens.

   Vergelijk de aantallen foto's en video's in het overzicht met wat je verwacht. Is het aantal bij missing associated metadata file hoog, dan zijn dat bestanden zonder bijbehorend JSON-bestand, die je later met --include-unmatched kunt binnenhalen. Ontbreekt er veel, controleer dan de delen opnieuw voordat je verdergaat. Begin met de Takeout van één persoon.

2. Voer de echte import uit

   Voer hetzelfde commando uit zonder --dry-run en voeg de opties toe die de pagina met aanbevolen werkwijzen van immich-go geeft voor een upload via een internetverbinding met wisselende snelheid. Een upload van thuis naar de server is precies zo'n verbinding, en dezelfde pagina gebruikt deze waarden voor bibliotheken van 100.000 foto's of meer:

   bashKopiëren

   TZ=America/Chicago ./immich-go upload from-google-photos \
   --include-partner=false \
   --pause-immich-jobs=false \
   --server=https://YOUR-SERVER-IP \
   --api-key=YOUR-API-KEY \
   --concurrent-tasks=4 \
   --client-timeout=60m \
   --on-errors=continue \
   --session-tag \
   /path/to/takeout-*.zip

   De optie --session-tag labelt elke upload met de tijd van de sessie, zodat je later kunt zien wat er wanneer is binnengekomen. Stopt de import halverwege, voer dan hetzelfde commando opnieuw uit. Bestanden die al op de server staan, worden overgeslagen.

   Je uploadsnelheid thuis bepaalt het tempo. Een rekenvoorbeeld: 200 GB uploaden met een constante uploadsnelheid van 50 Mbps duurt ongeveer 9 uur. Elk Immich VPS-pakket heeft ongelimiteerde bandbreedte. De Immich-pagina van DreamHost belooft ook dat je geen kosten voor overschrijding betaalt, binnen de fair-use-voorwaarden.

Wat onze testimport liet zien

Om deze stappen te controleren, hebben we de import op 22 oktober 2026 zelf één keer uitgevoerd. We importeerden met immich-go v0.32.0 naar Immich v3.3.5, op een test-VM met 2 vCPU's en 8 GB geheugen, net als Stack 8. De Takeout hebben we zelf aangemaakt: 300 testfoto's in twee zip-delen, opgebouwd zoals de huidige export van Google, inclusief JSON-bestanden met datums en locaties. Twee albums bevatten 45 kopieën van foto's die al in de jaarmappen stonden. De VM draaide op een arm64-Mac, dus dit is onze testmachine, geen server van DreamHost.

De upload duurde maar enkele seconden, via een verbinding binnen dezelfde Mac. Dat zegt dus niets over je upload thuis. De verwerking door Immich daarna kostte de tijd en het geheugen: op het hoogtepunt ongeveer 6 GB voor slechts 300 foto's, op een machine met 8 GB. Daarom beginnen we een echte gezinsbibliotheek liever op Stack 16 dan op Stack 8. We hebben wel geen grote bibliotheek gemeten, en je kunt de piek van 300 foto's niet zomaar doortrekken. Miniaturen en voorbeelden kwamen in deze test neer op ongeveer 38% bovenop de originelen (169 MB op 443 MB). Gegenereerde foto's zijn echter geen echte camerabestanden, dus de schijftabel rekent nog steeds met de regels van de makers.

Wat we niet konden testen: een echte Google Takeout, echte gezichten, video's, HEIC of Live Photos, meerdere gezinsaccounts, de proefrun en de instelling TZ. We hebben de test één keer uitgevoerd.

Het resultaat controleren en de verhuizing afronden

1. Controleer wat er is overgekomen

   Met de checklist van immich-go voor na de migratie vergelijk je de aantallen tussen Google en Immich, controleer je een willekeurige steekproef en bevestig je dat datums, locaties en albums zijn meegekomen. Heeft een foto zelf geen GPS-gegevens, maar heeft het album wel een locatie? Dan geeft de tool de foto de locatie van het album.

   Ontbreken er veel bestanden terwijl alle delen er zijn? Voer de import dan opnieuw uit met --include-unmatched. Daarmee importeer je bestanden zonder bijbehorend JSON-bestand. Die komen binnen met minder metadata, dus doe dit als laatste. Het opslagsjabloon van Immich staat standaard uit. Heb je het aangezet en komen bestanden in mappen met de verkeerde datum terecht? Volgens de FAQ van Immich voer je dan de opslagmigratietaak opnieuw uit. Die draait na een upload maar één keer per bestand automatisch.

2. Zoek naar wat er bij de voorbereiding is gemist

   Controleer de onderdelen uit Bereid Google Photos voor op de export, zoals de video's van bewegende foto's en alles wat je uit de Vergrendelde map hebt gehaald. Ontbreekt er iets? Maak dan een nieuwe Takeout en voer de import opnieuw uit. Wat er al staat, wordt overgeslagen. Verwijder niets in Google Photos tot de aantallen kloppen.

3. Zet de back-up op je telefoon aan

   Installeer de Immich-app op elke telefoon, log in met het account van die persoon en kies de albums waarvan je een back-up wilt maken. Volgens de documentatie over mobiele back-ups van Immich berekent de app voor elk bestand een checksum. Bestanden die al op de server staan, slaat de app over, ook bestanden die via de opdrachtregel zijn geüpload. Standaard uploadt de app alleen via wifi. Wijkt een foto op de telefoon ook maar één byte af van de kopie in de Takeout? Dan wordt die opnieuw geüpload. Controleer dus na de eerste synchronisatie op duplicaten.

Maak een back-up voordat je iets bij Google verwijdert

Zodra de verhuizing klaar is, ben jij degene die een back-up van de foto's maakt. In onze gids over een back-up maken van Immich lees je hoe dat werkt. Ons artikel over zelf hosten in 2026 behandelt de rest van het beheer van je eigen server. Immich maakt elke dag om 2.00 uur een back-up van de database en bewaart de laatste 14. Volgens de documentatie over back-ups bevatten die back-ups alleen metadata, nooit foto's of video's. DreamHost maakt ook geen back-up van je foto's. De hulptool immich-backup op de server maakt een dump van de database en herinnert je eraan dat je de bibliotheekmap zelf van de server moet kopiëren.

Zorg voor een tweede kopie ergens anders dan op de server voordat je iets bij Google verwijdert. Immich raadt een 3-2-1-back-up aan. De documentatie van immich-go legt dat uit als drie kopieën, op twee soorten media, waarvan één buiten de deur. Hun checklist eindigt met het archiveren van de originele Takeout-bestanden. Een extra schijf met de zip-bestanden is dus een goed begin van die tweede kopie.

Veelgestelde vragen over Google Photos naar Immich